حاجت برادر خود را بر مىآورد ، ابتدا به حاجت الهى كرده و « 1 » به آن سبب ، خداى تعالى ، صد حاجت او را بر مىآورد كه بهشت ، در يكى از آنهاست . و كسى كه غمى از او دفع كند ، خداى تعالى ، غمِ قيامت را از او دفع مىكند ، هرقدر كه باشد . و كسى كه اعانت كند او را تا بر ظالمى ظفر يابد ، خداى تعالى ، او را در گذشتن از صراط ، مدد مىكند در وقتى كه قدم‌ها مىلغزد . و كسى كه در حاجت او سعى كند تا آن كه برآورده شود و باعث خوش‌حالى او شود ، مثل آن است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله را مسرور كرده باشد . و كسى كه او را از تشنگى سيراب كند ، خداى تعالى از شراب سر به مُهر به او مىدهد . و كسى كه او را از گرسنگى سير كند ، خداى تعالى ، از ميوه‌هاى بهشت به او مىدهد . و كسى كه بدن او را از برهنگى بپوشانَد ، خداى تعالى ، از اسْتَبرَق و حرير به او مىپوشاند . و كسى كه او را بپوشاند بى آن كه برهنه باشد ، هميشه در حفظ الهى است تا از آن جامه ، رشته بر او هست . و كسى كه كفايتِ او كند در امرى كه باعث سبُكى او شود و روى او را نگاه دارد و دست به زير بار او برَد ، خداى تعالى ، « ولدان مخلّدون « 2 » » - كه خادمان اهل بهشت‌اند - ، به جهت خدمت او مقرّر مىفرمايد . و كسى كه او را سوار كند ، خداى تعالى ، او را بر ناقه‌اى از ناقه‌هاى بهشت سوار كرده ، به صحراى قيامت ، حاضر مىسازد و ملائكه به او مباهات مىكنند . و كسى كه در وقت موت ، او را كفن كند ، چنان است كه از روز ولادت تا وقت موت ، او را پوشانيده باشد ، و كسى كه زنى به او دهد كه به آن زن ، انس بگيرد و مايل به او باشد ، خداى تعالى ، صورتى را در قبر ، مونس او سازد كه دوست‌ترينِ اهل او باشد و كسى كه در بيمارى عيادتِ او كند ، ملائكه دور او را مىگيرند و از براى او دعا مىكنند تا وقتى كه برگردد ، و مىگويند كه : خوش‌حال باشى و بهشت براى تو خوش باشد ! و اللَّه كه قضاى حاجت او پيش خداى تعالى ، دوست‌تر است از آن كه دو ماه پى در پى را روزه بدارد با اعتكاف در ماه‌هاى حرام . « 3 » و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود كه : مؤمنى از شما ، مردى در روز قيامت از پيش او خواهد گذشت كه آن مرد را شناسد و امر شده باشد كه او را به جهنّم برند و فرشته‌اى او را به سوى جهنّم برَد . پس آن مرد گويد كه : اى فلان ! به فرياد من برس كه من در دنيا به تو نيكى مىكردم و در مطلبى كه نزد من داشتى ، كارسازىِ تو مىكردم . آيا امروز مىتوانى كه در عوض آن ، مرا مددى بكنى ؟ پس آن مؤمن به فرشته‌اى كه آن مرد را مىبرد ، گويد كه : او را بگذار .

--> ( 1 ) . ب : - « و » . ( 2 ) . سورهء واقعه ، آيهء 17 . ( 3 ) . ثواب الأعمال ، ص 146 .